De training voor de New York marathon is begonnen. is a post from Maurice Pieterson's blog.

http://www.newyorkhelmsley.com

Hotel Helmsley is a post from Maurice Pieterson's blog.

Dominique, Frank, Jisca en Koen

Familie Koster

Tom vd Ploeg

Heleen vd Berg

Saskia de Bruijn

Karsten Mostert

Familie Lens

Henk en Helle Bentveld

Eric, Margot, Marije en Koen

Ruben en Mirjam Hensel

Familie vd Plas

Ditte Brouwer

Mevrouw Boers

Emile, Rita, Ilse, Vincent en de konijnen

Nieuwe sponsors is a post from Maurice Pieterson's blog.

 
De eerste dag ging voorspoedig. We zochten een lekker bankje, maar we kwamen niks tegen. Toen zijn we in een bushokje gaan zitten. Het kan beter, maar er was even niks voor handen. En we konden wel een break gebruiken.

 
Danixc3xa9le moest nodig plassen. Maar haar vader moest zo nodig eerst een foto maken.

De volgende dag werd het pittiger. Door de veluwe, prachtige bossen met veel heuveltjes en we hadden wind tegen. We lieten ons niet tegen houden, ook niet door een tank.

 
Aan het eind van de dag kwamen we aan op onze camping. Lekker 6 dagen ontspannen. Het was een fantastische week. De kinderen waren er een beetje moe van en hadden weinig puf om terug te fietsen. De jongste 2 gingen met Mandy in de auto terug en wij gingen toch lekker fietsen. De temperatuur was hoog, maar we fietsten dwars door de veluwe. Veel schaduw en koelte van de bomen. Om het moraal hoog te houden had ik een noodzakelijke stop ingelast.

 
De onderste van Jaimy had de smaak van een bastogne koek. Daar kon Jaimy toch weer veel energie uithalen. Na deze stop weer vlug door naar Lage Vuursche. Daar stond een blokhut op ons te wachten voor de nacht. Verder hadden wij de mazzel dat we werden opgehaald door vrienden. Zij wonen in Soest en we mochten mee eten. Lekker pannekoeken. Willem kan ze lekker maken. Na een goede nachtrust aanvaardde wij de laatste etappe. Via De Meije gingen wij naar huis. Vandaag was het de warmste dag met heel veel zon. Moe maar voldaan kwamen we weer thuis.

Fietsvakantie is a post from Maurice Pieterson's blog.

 
Jaimy zet haar gekregen gladiool even in het water. Jaja vandaag kon ze weer grapjes maken. Gisteren was een loodzware dag voor haar in de heuvels. Vandaag liep ze weer top. Ze had wel last, maar liet er niet veel van merken. Op het eind heb ik een foto staan van haar voeten en die zien er flink gebruikt uit. Ook Jaimy heeft een geweldige prestatie gelevert en mocht haar 2de medaille ophalen. SUPER.

 
Wandelen is niet Raoul's eerste natuur, gamen wel. Deze week heeft hij meer gewandeld dan gegamed. Naarmate de week vorderde ging hij beter lopen. Vandaag was zijn beste wandeldag, aldus Raoul zelf. Bijna nooit voorop wandelend, maar wel altijd in de buurt. Op eigen kracht de eindstreep gehaald. Gezellig aanwezig en verdient zijn 2de kruisje opgehaald. VET COOL.

 
Hier doen de lopers het voor. Na dagen gewandeld te hebben, wacht de beloning op de Via Gladiola. Duizenden en duizenden en duizenden mensen aan de kant. Rijen dik, op de balkon's en op de daken. Elk plekje is bezet. Muziek van bands en uit de speakers een grandioos feest.

 
Hier nog een kiekje van de voeten van Jaimy. Voor 18 jaar en ouder alleen kijken onder begeleiding van een volwassenen.

 
 
Nu even een paar dagen rust en dan weer aan de bak met hardlopen.

De laatste dag, Via Gladiola. is a post from Maurice Pieterson's blog.

 
Na wat gegeten en gedronken te hebben gingen we na 15 minuten weer op pad. Het weer was weer voortreffelijk. De jassen gingen uit en de broekspijpen, indien mogelijk, gingen eraf. We moesten ons eigelijk gewoon insmeren tegen de zon, maar we hadden niks bij ons. Niet getreurt we waren al wat voorgebruind dus dat zal wel los lopen. Na Malden gingen we richting Molenhoek en vol door het centrum van Mook. Ja in Mook kunnen ze wel een feestje bouwen. In Mook ging de 30 km naar links richting Groesbeek en de 40 en 50 km gingen rechtdoor naar Milsbeek en de koningsafstand mocht nog een extra lus maken richting Ottersum. Richting Groesbeek was er een controle punt. Daar zag ik dat twee 40 km lopers de afslag hadden gemist. Zij werden door de controleurs terug gestuurt. Het was niet ver terug lopen, maar wel balen voor ze. Door de drukte kan je een afslag missen, het is mij in mijn eerste jaar ook overkomen. Van Mook naar Groesbeek lopen we over een brede weg dwars door een bos. Lekker hoor de koelte van de bomen.

 
De meiden konden het goed met elkaar vinden. Eerst hadden ze dik 4 uur met elkaar gekwebbelt en daarna luisterden ze samen naar muziek. Jerine had een verloop stekker waarop 2 koptelefoons konden. Op het randje van Groesbeek pakten wij nog even onze rust. We zaten heerlijk in het zonnetje op een muurtje. Even opladen zodat we fris en fruitig in het feest gedruis van Groesbeek kunnen storten.

 
Na Groesbeek kwamen we eindelijk bij de zevenheuvelenweg aan. De heuvels waren de gehele dag al het gesprek van de dag. Zijn het wel 7 heuvelen? Kan ik dat wel aan? Jazeker kunnen wij ze aan, maar ze laten zich niet eenvoudig bedwingen. Daar moesten wij wel wat voor doen en wij niet alleen.

 
Met vereende krachten naar boven. Bovenop de heuvels heb je een prachtig uitzicht achter je. Een grote stroom wandelaars die de heuvel nog op moet. Voor je nog een heuvel die door het wandellegioen wordt bedwongen, ook wij moeten weer aan de bak. Na de heuvels kom je in Berg en Dal en vanaf daar in het nog zo'n 5 km alleen maar bergafwaarts. Dat loopt lekker. In de verte zagen wij al donkere wolken en via onze informante, de oma van Jerine, hoorden we al dat er in Oosterhout aan het regenen was. Al dagen loop ik met 3 paraplu's. Er is al een hoop erover gezegd door andere wandelaars. Er is er zelfs een keer over gezongen, maar nodig hadden wij ze nog niet. Eerst een paar druppels en toen ging het vlot hard regenen, het werd ook een stuk koeler. Pocho's aan en paraplu's werden opgestoken. Jaimy had er geen kracht meer voor en die liep naast mij. Raoul had zijn eigen paraplu.

 
Gelukkig hoefden wij nog maar 2 km. De toeschouwers gingen niet weg, ze bleven ons aanmoedigen. De de speakers galmden het toepasselijke nummer van "The weather girls, it's raining men". Iedereen zong het luidkeels mee. Na het afmelden nog even langs onze favourite bakker  "DE Postduif" voor een overheerlijke….. jawel mueslikoek. Ik hoefde het niet eens te vragen. Nu lekker naar ons slaapplaatsje voor de nodige rust.

De dag van de 7 heuvelen is a post from Maurice Pieterson's blog.

 
Jaimy met een controle kaart.

Daarna door naar Wijchen waar alle afstanden bij elkaar komen. Dit hebben we geweten, het hele legioen stond gelijk stil en het duurde even voor we weer op gang kwamen. Maar niet getreurt het was erg gezellig op het plein. Ook daarna bleef het heel gezellig. De Wijchenaren hadden zelfs tribunes gebouwd zodat de toeschouwers lekker konden zitten en kijken naar de wandelaars. Het was net een mini via Gladiola.

 
In dit kasteel zijn Mandy en ik 14 jaar geleden gehuwd. Sprookjeskasteel en een sprookjeshuwelijk.

Na Wijchen moesten we een lang en saai stuk door weilanden ploeteren. De lucht vochtigheid was 70%. Het voelde benauwd aan. Van een windje was nauwelijks sprake. Eindelijk Beuningen de mensen klapten hun handen flink op elkaar. Dit gaf ons de energie om er weer vol tegen aan te gaan. Raoul en Jaimy hadden het zwaar. Bij een militair rustpost hebben we een extra pauze ingelast om de brandende voeten even een moment van rust te geven. Hun moeder, zusje, broertjes en oma Loes en oma Tineke stonden op de waalkade op ons te wachten. Dus hielden wij een korte pauze. Twee dagen hadden wij onze familie niet gezien dus het weerziens was van beide kanten vol van blijdschap. Na even heerlijk op een terrasje aan de waalkade gezeten te hebben, onder het genot van een drankje, aanvaardde wij de laatste 2 km. In de binnen stad was het roze woensdag. Alke homo uit de wijde omtrek had zijn beste roze pak aan en ging finaal uit zijn bol. Een groot feest was het. Net voor de finisch wilde Raoul nog een kaasbroodje en ik lustte wel een mueslikoek. Dit begint een traditie te worden. De verkoopster zei toen ik binnen kwam. Bent u er weer? Ja zei ik en doet u er mij maar 1. Morgen steek ik alleen een vinger op, dat zal wel genoeg zijn.

 
Zo nu zijn we thuis en doen we onze schoenen uit. We hebben allemaal blaren. Jaimy heeft met de blaren de meeste last. Ik mag niet eens naar haar blaar kijken. Hier beneden een foto van een blaar op de kleine teen van Jaimy.

De witte plek op haar kleine teen is de blaar. Prikken maar..

Dag 2 de dag van Wijchen. is a post from Maurice Pieterson's blog.

 
Na de rust vlot door naar Elst. Daar komen alle afstanden weer bijelkaar met een hoop publiek en muziek. Daarna wordt het stil met een kleine uitzondering in het dorpje Huissen, maar daarna is het buffelen. Weinig vertier tot aan Oosterhout. In Oosterhout hebben wij onze vaste rustplek bij de familie Copray. Daar worden wij goed verwend en dat is maar goed ook. Want na Oosterhout volgt de dijk naar Nijmegen. Op de dijk is de zon genadeloos en eist weleens een wandelaar, die wordt bevangen van de hitte. De dijk is smal en door de vele wandelaars is het niet mogelijk je eigen tempo te lopen. Auw dit voel je aan je kuit spieren en bovenbenen en aan de knieen. De kinderen hielden zich kranig. Jaimy hield na 25 km kwebbelen haar mond, ze concentreerde zich nu op het wandelen. Blijkbaar zag Raoul ruimte, want hij begon zijn verhaal te vertellen. Erg gezellig. Met de waalbrug in het vizier gaf dit de wandelaar weer moed en de laatste km werden met succes volbracht. Afmelden, nieuwe startkaart in ontvangst nemen en lekker naar ons logeeradres fietsen. Zo dat voelt goed om even andere spieren aan te spreken. Bij thuis komst de schoenen uit en we hebben allemaal een blaar. Jaimy heeft gewonnen, zij heeft er 3. Zo nu lekker op tijd naar bed, want morgen volgt er weer een pittige dag. Vandaag hebben we er 32,6 km gelopen. Extraatje van de organisatie en bedankt hxc3xa9.

 
 
Jong en oud helpen de 4 daagse lopers aan vers water. Onmisbaar voor de wandelaars.

De eerste dag, de over betuwe. is a post from Maurice Pieterson's blog.

Gisteren was er ook de mogelijkheid om je aan te melden, maar wij gaan voor de maandag. Hoeven we nog maar 1 nachtje te slapen en dan mogen wij en ongeveer 45.000 andere wandelaars vertrekken. Iedere wandelaar kijkt regelmatig naar boven en houdt het weer angstvallig in de gaten. De weersvoorspellingen staan voor de hele week op ruim 70 procent kans op regen met windkracht 3. En dat zijn cijfers waar niemand op zit te wachten. De organisatie vermoedt dat er vele wandelaars hun start bewijs vandaag niet op zullen halen. Na vijven weet men hoeveel er daadwerkelijk morgen zullen starten. Wij hebben ons startbewijs aan de pols. Ook dit jaar werkt men met een barcode die om je pols zit. Zo kan men snel de controles onderweg uitvoeren. De nijmeegse 4 daagse wordt voor de 95ste keer georganiseerd en ze gaan met hun tijd mee. Op de wedren waar men het startbewijs kon ophalen was een prima sfeertje. Live muziek met big band en wat verderop een nijmeegs dweilorkost. En natuurlijk werd de Nijmeegse hit gespeeld, al mot ik kruupen op bloote voeten goan, ik wil nog een keer Sint Steven heuren sloan. We gingen nog even de stad in, ook daar een en al gezelligheid. Maar om
Ons niet helemaal uit te putten zijn we op tijd naar huis gegaan. We pakken onze rust en laden ons op voor morgen. De dag van Elst.

Aanmelden Nijmeegse 4 daagse is a post from Maurice Pieterson's blog.

Select your transportation before it’s too late is a post from Maurice Pieterson's blog.